Mənim əziz Əzizəm

“Vətəni sakitcə də sevmək olar…”

Səhnədə yalnız dayanan piano parlaq qırmızı işıqla aydınlanan filarmoniya zalında, bir neçə dəqiqə sonra arxasına keçib özünü dilləndirəcək o mələyi gözləyirdi. Tamaşaçılar pıçıltıyla öz şirin söhbətlərini edərək səhnəyə fikir vermədən zalda olan istidən gileylənirdilər. Pərdələrin açılması ilə səhnəyə çox cılız, nisbətən hündürboylu, zalın möhtəşəmliyi qarşısında çox sadə və adi qalan qara uzun ipək paltarda biri daxil oldu. Zala baxaraq həyəcanını açıq-aydın birüzə verən gülümsəməsiylə pianosuna yaxınlaşdı — özünü həmişə təhlükəsiz və ən rahat hiss etdiyi yerə. İndi hər ikisi də al qırmızı işığın altında bir-birlərini tamamlayırdılar. Dağlardakı qardan da ağ bədəninə düşən qırmızı onu daha ecazkar və sehrli edirdi. Bir daha zala baxdı, gözləri anasını axtardı, anasının gözlərindəki inam onun daxilini ruhlandırdı və əlini az qala yerə çatan saçlarına toxundurub arxaya atdı. Ürkək səsi ilə hamıya ingiliscə “Salam” dedikdən sonra əlini son dəfə pianonun dilləri üzərindən yumşaqca keçirərək ilk notu səsləndirdi.

PhD Student, Teachers College, Columbia University #highered #access #internationalization #postSoviet l lifelong learner, curious educator, outgoing introvert

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store